...باران

...ازم پرسید: از کی فهمیدی که دوسم داری؟تا کی دوسم داری؟

گفتم: از بارون دوست دارم تا بارون...اصن بارونی دوست دارم...

آخه میدونی، دوست داشتن من بارونی شروع شد. هیچکس نمیدونه اولین قطره ی یه بارون کدوم لحظه و کجا زمین میخوره و اون بارون از کدوم نقطه واسه بار اول شروع شده. فقط به خودت که میای میبینی که چه بارون قشنگی گرفته...کسی هم نمیدونه آخرین قطره همون بارون چطور و کی زمین میخوره! ولی من اینطور به پایان بارون نگاه نمیکنم. من میگم بارون تمومی نداره، تا دنیا دنیاست بارون هست، آره خب، گاهی قطع میشه ولی بارونای بعدی دنباله همون بارون اولی هستن که با اومدن تو شروع شد...از اون روز به بعد هر روز حس قشنگ بارونی رو دارم.

آره...از اولین بارون اومدنت دوست دارم تا آخرین بارون بودنت که آخرینی براش نیست. بارونی دوست دارم...